امروز می خوایم به مقاله ای بپردازیم که به تأثیر مهدکودک های تمام روز و نیمه روز بر کودکان پرداخته و نویسنده این مقاله که دکتر Dominic F. Gullo در دانشگاه واشنگتن آمریکا میباشد پس از آزمایش بر روی بیش از 900 کودک انجام شده نتایج آزمایش خود را با ما به اشتراک گذاشته استپس لطفا تا آخرین شماره مقاله با ما همراه باشید.

مقاله مهد کودک نهال زندگی سعادت آباد :از مهندسی طراحی تا مهدکودک

 

اخبار و تازه ها ی مهد کودک نهال زندگی سعادت آباد:
همگی ما همیشه رویا های زیادی در کودکی داشتیم که همیشه آرزوی رسیدن به اون هدف رو همیشه در دل داشتیم اما از این میان افرادی هستن که همیشه به دور از شکست ها و نتایج نا مطلوبی که گرفتن اهداف خودشون رو فراموش نکرده و همواره به تلاش های خودشون ادامه دادن و شاهد موفقیت های خودشون بودن امروز قصد داریم به شما یکی از این افراد موفق رو معرفی کنیم پس لطفا ما را تا آخر همراهی کنید :


آقای Takaharu Tezuka که یک مهندس و طراح فوق حرفه ای می باشد تمامی عشق و دانش خود را به کار گرفته تا بهترین طراحی مهد کودک در توکیو ژاپن را بسازد و دنیای جدیدی در حرفه ی خود بوجود آورد.


با هم به ترجمه سخنان ایشون در کنفرانس فوق تخصصی TED میپردازیم:

این مهد کودکی است که ما در سال ۲۰۰۷ طراحی کردیم. ما این را دایره‌ وار طراحی کردیم. این یک دور بی‌پایان در سقف آن است. اگر شما پدر یا مادر هستید، می‌دانید که کودکان عاشق این اند که هی دایره بکشند. سقف مهد‌کودک این شکلی هست.

چرا ما اینطوری طراحی کردیم؟ مدیر مهدکودک گفت، “نه، نرده نمیخواهم.” گفتم،”غیر ممکن هست” اما او پافشاری کرد: “چطوره یه توری دور لبه سقف بچسبانیم تا کودکانی که می افتند را بگیرد؟” گفتم، “این ممکنه.”

و البته، نماینده دولت گفت، “البته شما باید نرده داشته باشید.” اما می‌توان این ایده را در اطراف درختان بکار گیرید. در آنجا سه درخت از سقف بیرون زدند. و به ما اجازه داده شد که این طناب ها را به عنوان نرده بکار گیریم. اما البته، طناب هیچ کمکی به آنها نمی کنه. آنها توی توری می افتند. و شما بچه بیشتر، و بیشتر، و بیشتری دارید. گاهی۴۰ کودک در اطراف یک درخت. پسر بچه روی شاخه، عاشق درخته، پس داره درختو می خوره.

و در زمان برگزاری مراسم، آنها لبه سقف می‌نشینند. از پایین خیلی زیباست. میمون‌های باغ‌ وحش.وقت غذاست.

ما بام را تا جایی که امکان داشت کوتاه ساختیم، زیرا می‌خواستیم کودکان را در روی بام ببینیم، نه فقط زیر سقف آنها را ببینیم. اگر بام خیلی بلند بود، شما فقط سقف را می دیدید.

و مکان شستشوی پاها– انواع مختلفی از شیرهای آب اینجاست. اونا رومی بینید که لوله های انعطاف پذیردارند، که دلتون می خواد به دوستتان آب بپاشید، مدلی مثل دوش، و اون جلویه، یه مدل معمولیه. اما اگر به دقت به این نگاه کنید، پسر بچه چکمه‌هایش را نمی‌شوید، داره آب توی چکمه‌هاش می‌کند.

این مهدکودک کاملا باز است، در بیشتر اوقات سال. بدین معنا که مرزی بین فضای بیرون و درونی وجود ندارد. یعنی این معماری تنها یک سقف است. همچنین هیچ دیواری بین کلاس‌ها وجود ندارد. هیچ مانع صوتی وجود ندارد. هنگامی که کودکان زیادی را در یک جعبه ساکت بگذارید، برخی از آنها واقعا مضطرب و عصبی می‌شوند. اما در این مهد کودک، هیچ دلیلی برای مضطرب شدن وجود ندارد، زیرا هیچ دیوار و مرزی وجود ندارد.

مدیر انجا گفت اگر اون پسربچه در آن گوشه نخواهد در اتاق بمانند می‌گذاریم برود. او در نهایت برمیگردد، چونکه اینجا دایره‌ واراست.

اما نکته آن است، درآنگونه موارد، کودکان معمولا سعی می کنند در جایی پنهان شوند. اما در اینجا، آنها محل را ترک کرده و دوباره برمی گردند. این یک روند طبیعی هست.

دوم اینکه ما سر و صدا را موضوع مهمی می دانیم. می‌دانید که کودکان در سر و صدا بهتر می‌خوابند. آنها در جای ساکت نمی‌خوابند. در این مهد کودک، کودکان تمرکز شگفت‌اوری در کلاس دارند. و می دونید که اجداد ما در جنگل پر سر و صدا بزرگ شدند. آنها به سر و صدا نیاز دارند. خب شما با دوستتان در یک میخانه پر سروصدا می‌توانید حرف بزنید. قرار نیست که در سکوت باشید.

می‌دانید، این روزها ما سعی بر این داریم که همه چیز را تحت کنترل قرار دهیم. این کاملا باز است. و باید بدانید که در زمستان ما می توانیم در منهای۲۰ درجه به اسکی برویم. در تابستان به شنا می روید. و شن‌ها ۵۰ درجه هستند. و باید بدانید که شما ضد آب( واترپروف) هستید. هرگز در باران ذوب نمی‌شوید. خب کودکان باید بیرون باشند. خُب ما اینطوری با اونها رفتار می کنیم.

کلاس‌ها اینطوری از هم جدا می‌شوند. گمان بر این است که آنها به آموزگاران کمک کنند. ولی نمی کنند. من او را در جعبه نگذاشتم. یک کلاس. و یک سینک دستشویی. آنها دور سینک با همدیگر صحبت می‌کنند. همیشه چندتا درخت توی کلاس درس هست. هر کلاس درس حداقل یک پنجره سقفی دارد. و این جاییست که بابانوئل در کریسمس پائین می‌اید .

این ساختمان ضمیمه هست، درست کنار ساختمال بیضی شکل مهدکودک. ساختمان تنها پنج متر ارتفاع و هفت طبقه دارد. و البته، ارتفاع سقف‌ها خیلی کوتاه هستند. باید به ایمنی بسیار توجه داشت. خُب ما بچه های خودمان را آنجا بردیم یه دختر و یه پسر. آنها تلاش می کنند داخل شوند. سرش به دیواره می خورد. حالش خوبه. جمجمه اش خیلی محکمه. خیلی مقاومه، پسر منه. سعی می‌کنه ببینه که اگر ایمن هست بپرد. و سپس دیگر کودکان را به آنجا بردیم.

همانطور که می‌دانید، ترافیک در توکیو افتضاح است. همه آمدند جلو، او باید یاد بگیرد چطوری رانندگی کند. خب این روزها، کودکان نیاز به دوز پائینی از خطر دارند. و در این شرایط، یاد می گیرند که به یکدیگر کمک کنند. این جامعه هست. این فرصتی است که این روزها آنها را از دست میدهیم.

این طرح حرکت یک پسربچه را از ساعت ۹:۱۰ تا ۳۰: ۹ دقیقه نشان می دهد. محیط دور این ساختمان ۱۸۳ متر است. خیلی هم کوچک نیست. این پسر ۶٫۰۰۰ متر در صبح راه رفته. اما هنوز تعجب در راه است. کودکان در مهدکودک بطور متوسط ۴۰۰۰ متر راه می‌روند. این کودکان در مقایسه با سایر مهد کودک ها بیشترین قابلیت ورزشکاری را دارند. مدیر مهد کودک می‌گوید، “من آنها را آموزش نمی‌دهم. ما آنها را روی بام به حال خود می گذاریم. و آنها دائما می‌دوند.

منظورم اینه که کنترل‌شان نکنید، خیلی از آنها حفاظت نکنید، آنها گاهی لازمه به زمین بیفتند. گاهی

لازمه بدنشان زخم بشه. این باعث می شود که آنها یاد بگیرند چگونه در این جهان زندگی کنند. فکر می کنم معماری توانایی تغییر جهان، و زندگی مردم را داراست. و این یکی از تلاش ها برای تغییر زندگی کودکان است.

بسیار سپاسگزارم

امید وارم لذت کافی از این خواندن این مقاله رو برده باشید .
مراجع:
www.ted.com
https://en.wikipedia.org/wiki/Takaharu_Tezuka

 

مقاله شماره ۱ مهد کودک سعادت آباد:تأثیر مهدکودک های تمام روز و نیمه روز بر کودکان

مقاله شماره ۱ مهد کودک سعادت آباد:تأثیر مهدکودک های تمام روز و نیمه روز بر کودکان :
امروز می خوایم به مقاله ای بپردازیم که به تأثیر مهدکودک های تمام روز و نیمه روز بر کودکان پرداخته و نویسنده این مقاله که دکتر Dominic F. Gullo در دانشگاه واشنگتن آمریکا میباشد پس از آزمایش بر روی بیش از ۹۰۰ کودک انجام شده نتایج آزمایش خود را با ما به اشتراک گذاشته است
پس لطفا تا آخرین شماره مقاله با ما همراه باشید.
نمونه های پژوهش از ۹۷۴ کودک کلاس دوم بود بچه ها از یک منطقه بزرگ مدرسه میانه غربی انتخاب شده بودند. از میان این دانش آموزان متوسطه دوم ، ۷۳۰ نفر از آنها در مهدکودک های تمام روز و ۲۴۴ کودک در مهدکودک نیمه روزه بوده اند.
پارامترهای این آزمایش به شرح زیر بودند:

اقدامات مقایسه شد: (الف) نمرات خواندن و ریاضی از دانش آموزان کلاس دوم

(ب) این که آیا آنها در طول ۳سال ابتدایی در کلاس درسی آموزشی دیده بودند یا خیر؟

ج) سوابق حضور در مهد کودک.
نتایج نشان داد که کودکانی که در یک مهدکودک تمام وقت مشغول به کار بودند ، از نظر ریاضی و خواندن در آزمون دستیابی استاندارد ، به طور معنی داری بالاتر بودند.
تست.
سرانجام تحقیقات نشان داد که ، کودکانی که در مهدکودک های تمام روزه حضور داشتند ، در طول سال تحصیلی کمتر از گروه کودکانی که نیمه روزه بودند غیبت تحصیلی داشتند . نتایج از نظر دیدگاه اجتماعی و دانشگاهی مورد بحث قرار می گیرند
در ادامه با ما تحلیل تخصیصی تر و مفصل تر ی از این مقاله را کسب خواهید دید….
مراجع مقاله عبارتند از :
Alexander, K. and Entwisle, D. (1988). Achievement in the first two years of school: Patterns and
processes. Monographs of the Society for Research in Child Development, 53 (2, Serial No. 218).
Boyer, E. (1991). Ready to Learn: A Mandate for the Nation. Princeton, NJ: The Carnegie Foundation for
the Advancement of Teaching.
Cryan, J., Sheehan, R., Weichel, J. and Bandy-Hedden, I.G. (1992). Success outcomes of full-day
kindergarten: More positive behavior and increased achievement in the years after. Early Childhood
Research Quarterly, 7, 187-203.
Elicker, J. and Sangeeta M. (1997). What do they do all day? Comprehensive evaluation of a full-day
kindergarten. Early Childhood Research Quarterly, 12, 459-480.
Fromberg, D.P. (1995). The full-day kindergarden: Planning and Practicing a Dynamic Themes Curriculum.
New York: Teachers College Press.
Gullo, D.F. (1990a). Kindergarten schedules: Effects on teachers’ ability to assess academic achievement
Early Childhood Research Quarterly, 5, 43-51.
Gullo, D.F. (1990b). The changing family context Implications for the development of all-day
kindergarten. Young Children, 45(4), 35-39.
Gullo, D.F., Bersani, C., Clements, D. and Bayless, K. (1986). A comparative study of all-day, alternateday and half-day kindergarten schedules: Effects on achievement and classroom social behaviors.
Journal or Research in Childhood Education, 1, 87-94.
Gullo, D.J. and Burton, C. (1992). Age of entry, preschool experience, and sex as antecedents of
academic readiness in kindergarten. Early Childhood Research Quarterly, 7, 175-186
Gullo, D.F., Maxwell, C. and Bruk, S. (1995). Milwaukee Early Schooling Initiative: Making it happen
for young children. Young Children, 50(6), 12-17.
Holmes, C.T. and McConnell, B.M. (1990). Full-day versus half-day kindergarten: An experimental study.
Unpublished paper. ED 396 540.
Kerweit, N. (1987). Full- or half-day kindergarden: Does it matter? (Report No. 11). Baltimore: The Johns
Hopkins Center for Research on Elementary and Middle Schools.
Kerweit, N. (1988). Quality and quantity of learning time in preprimary programs. The Elementary School
Journal, 89(2), 119-134.
Kerweit, N. (1992). The kindergarten experience. Educational Leadership, 42(6), 82-86.
Lazar, I. (1983). Discussion and implications of the findings. In Consortium on Longitudinal Studies,
As the twig is bent…Lasting effects of preschool programs. (pp. 561-566). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
Oelerich, M. (1979). Kindergarten: All day every day? (ERIC document Reproduction Service No. ED 179
۲۸۲).
Stinard, T.A. (1982). Synopsis of research on kindergarden scheduling: Half-day, every-day, full-day, alternate
day, and full day, every day. Cedar Rapids, IA: Grant Wood Area Education Agency. Unpublished paper.
ED 219-151

مهد کودک نهال زندگی سعادت آباد، خیابان یکم(جمشیدی)، خیابان شبنم، کوچه لاله پلاک ۶ ۲۲۰۹۴۶۸۶ - ۲۲۳۸۲۱۰۳ www.MahdeNahaleZendegi.com

تربیت بچه ها یک اصل است

همه برنامه های تشویقی و تنبیهی که والدین در نظر می گیرند برای حذف رفتارهای غلط و جایگزین کردن آنها با رفتار درست است. اگر می خواهید در این راه موفق باشید، دانستن برخی نکات اصولی، الزامی است.

اول اینکه به ازای هر برنامه تنبیهی باید سه برابر برنامه تشویقی برای بچه ها در نظر بگیرید. دوم اینکه قبل از اجرای تنبیه و محرومیتی که در نظر دارید، هشدار دادن را فراموش نکنید. هشدار دادن قبل از محرومیت یک جور تنبیه است؛ مثلا شما قبل از اینکه پسر کوچولوی تان شروع به دویدن و توپ بازی در آپارتمان کند (که طبق قول و قرار قبلی تان این یک رفتار ممنوعه است) باید با این شیوه، هشدارهای لازم را به او بدهید: «علی جان! تو داری توی آپارتمان می دوی. قرارمون چی بود؟» مثلا او می گوید: «قرار بود آرام راه بروم.» شما ادامه می دهید: «چرا قرار شد؟ چون همسایه های پایینی ناراحت می شوند» و او تایید می کند. شما هم آفرین می گویید و از او می خواهید به صورت نمایشی از سر جای اول اش آرام راه برود و برای این کار جایزه ای دریافت کند. اما اگر سکوت کنید و بگذارید کار به جایی برسد که دویدن او و توپ بازی اش به شکسته شدن ظرفی منجر شود، عصبانی می شوید و او را تنبیه می کنید که البته غلط است. نکته سوم اینکه بعد از هشدار دادن این است که باید پیامد منطقی کار برای بچه ها معلوم شود.

فرزند شما به محض اینکه از راه می رسد جوراب اش را گلوله کرده و پرت می کند و احتمالا زیر تخت یا پشت کمد می رود. پیامد منطقی این کار چیست؟ او فردا جوراب تمیز ندارد چون آن را در جایش نگذاشته و یا از مادرش خواهش نکرده آن را بشوید. جوراب اش را پیدا نمی کند .

حالا بدون جوراب به مدرسه می رود و تذکر ناظم مدرسه او را متوجه عواقب کار بدش می کند و یاد می گیرد باید وسایل اش را سر جای خود بگذارد تا موقع لزوم آن را پیدا کند. اگر شما این پیامدها را برای فرزندتان مشخص نکنید، او هرگز مستقل بار نمی آید. بعد از هشدار و نمایاندن پیامد کار، نوبت محرومیت هاست. برحسب سن بچه و اشتباهی که انجام داده است باید محرومیت را به عنوان تنبیه در نظر بگیرید. برای بچه های زیر سنین دبستان زمان خلوت در نظر بگیرید.

این تنبیه، با فرستادن او به اتاق خلوت فرق دارد. زمان خلوت در همان محل است و مثلا بچه باید صندلی اش را رو به دیوار کند و به مدت چند دقیقه آرام بنشیند. همین که او از آن کاری که دوست داشته، محروم و مجبور شود ۵ دقیقه آرام بنشیند و دیواری را تماشا کند که هیچ جذابیتی ندارد، برایش کافی است. بچه های بزرگ تر را باید به اتاق خلوت فرستاد تا در مورد کارشان بیندیشند.

اگر به عنوان والد، در خودتان نمی بینید که این روش ها را درست انجام دهید و معمولا دنبال بچه ها می دوید تا آنها را به اتاق خلوت بفرستید و این برای آنها به یک بازی تبدیل شده، آن را انجام ندهید.بهتر است با یک مشاور صحبت کنید.

منبع : روزنامه سلامت

ابراز محبت والدین به یکدیگردر حضور کودک

این ۱۰ مهارت را به کودک بیاموزید ( مهد کودک سعادت اباد)

بهترین راه این است که خطراتی را که در کمین بچه‌هاست با زبانی قابل فهم برای آنها توضیح داد و بلافاصله روش‌های پیشگیری از این خطرات را هم به آنها آموزش داد .

آموختن روش‌های محافظت از خود، شاید مهم‌ترین کاری باشد که والدین برای فرزندان‌شان انجام می‌دهند؛ حتی مهم‌تر از فراهم کردن خورد و خوراک و پوشاک مناسب….

البته همین‌ مهم‌ترین وظیفه، سخت‌ترین هم هست؛ چون اگر قرار باشد همه خطرات پیرامون کودک را به او توضیح بدهید، این کار آثار روانی نامطلوبی به جا می‌گذارد. در واقع کودک دیگر به هیچ چیز و هیچ کس اعتماد نخواهد داشت و یک احساس اضطراب و ترس همیشگی، با او همراه خواهد بود اما اگر از گفتن این خطرات صرف‌نظر کنید، باز هم این کارتان عواقب خاص خودش را خواهد داشت.

به گفته کارشناسان و روان شناسان ، در چنین مواردی باید خیلی حساب شده و منطقی با بچه‌ها صحبت کرد.. هیچ‌گاه نباید برای هوشیار کردن کودکان قصه‌های ترسناک برای آنها تعریف کرد چون این داستان‌ها بچه‌ها را در وحشت و اضطراب رها می‌کند و هیچ راه‌حلی به آنها یاد نمی‌دهد. در این خصوص می‌توان به ۱۰ مهارت مهمی که پدران و مادران وظیفه دارند به فرزند خود آموزش بدهند، اشاره کرد.

احساس امنیت

باید به فرزند خود بیاموزید که هر انسانی حق و حقوقی دارد؛ از جمله حق نفس کشیدن، حق زنده ماندن و بسیاری حقوق دیگر. کودک باید بداند که حق امن ماندن و امنیت داشتن جزو حقوق طبیعی اوست و دیگران وظیفه دارند این حق او را به رسمیت بشناسند و رعایت کنند.

محافظت از بدن خود

کودک باید بداند که صاحب تمام بدن خود است و کسی حق ندارد بدون رضایت او و والدین‌اش، بدن وی را لمس کند.

کمک گرفتن از دیگران در برابر باج‌گیرها

افرادی که از بچه‌ها باج‌گیری می‌کنند از لحاظ روانی افرادی ترسو هستند که در برابر جمع هراسان می‌شوند و پا به فرار می‌گذارند. باید به کودک خود آموزش دهید که در چنین مواردی از دوستان نزدیک خود کمک بگیرد و حتما مساله را با مسوولان مدرسه یا با پدر و مادر در میان بگذارد. البته حتما به کودک بگویید در مواردی که باج‌گیرها برای او تهدید جانی داشتند مقاومت نکند. گاهی بچه‌ها از ترس اینکه به خاطر از دست دادن وسایل‌شان توسط والدین خود تنبیه شوند، به هیچ عنوان تسلیم نمی‌شوند و این بسیار خطرناک است.

گفتن حقیقت

اگر با فرزند خود مرتب صحبت کنید و همیشه به او یادآور شوید که پشتیبان همیشگی او در زندگی هستید، کودک هم یاد می‌گیرد مشکلات و رازهای خود را با شما در میان بگذارد و از شما کمک بگیرد.

مورد قبول قرارگرفتن

اگر فرزند شما مساله‌ای را که او را آزار می‌دهد یا باعث اضطراب او می‌شود برای شما تعریف کرد حتی اگر خیلی هم پیش‌پا افتاده بود هیچ‌گاه به او نخندید یا واکنشی نشان ندهید که او احساس حماقت کند چون این کار شما باعث می‌شود کودک کم‌کم مشکلات خود را بروز ندهد و اگر زمانی مورد آزار و اذیت واقعی هم قرار گرفت با شما مشورت نکند.

راز دار نبودن

همیشه برنامه‌های تلویزیونی بچه‌ها یا حتی خود والدین، کودکان را به رازدار بودن تشویق می‌کنند و به کودکان می‌آموزند این رازداری باعث اعتماد دیگران به آنها می‌شود اما باید به فرزندان خود تاکید کنید که هیچ رازی نباید بین آنها و افراد بزرگ‌تر دور از چشم والدین وجود داشته باشد چون اکثر افرادی که کودک آزاری می‌کنند، به کودک می‌گویند بوسیدن یا تماس بدنی بین ما، رازی است که غیر از ما دو نفر کسی نباید آن را بفهمد.

مهارت «نه» گفتن

برخی والدین به فرزندان خود می‌آموزندکه همیشه باید به حرف بزرگ‌ترها گوش کرد و همیشه حق با بزرگ‌ترهاست اما در واقع، این آموزش کاملا غلط است و کودک باید یاد بگیرد که گاهی هم به خواسته‌های دیگران «نه» بگوید چون در غیر این صورت کودک خود را تسلیم هر نوع خواسته‌ بیمارگونه و آزاردهنده‌ای خواهد کرد.

مخالفت با تماس بدنی

هر کودکی باید بداند که هیچ کس حق ندارد او را به زور ببوسد یا در آغوش بگیرد. باید به فرزند خود بیاموزیم که اگر فردی او را مجبور به انجام چنین کارهایی کرد، حتما به پدر و مادر یا بقیه اعضای خانواده اطلاع دهد.

صحبت نکردن با غریبه‌ها

کودکان هیچ‌گاه نباید با افراد غریبه صبحت کنند یا هدیه‌ای از آنها دریافت کنند حتی یک شکلات یا آدامس. البته به کودک خود آموزش دهید که گاهی استثناهایی هم وجود دارد. مثلا اگر در خیابان گم شد، باید پیش پلیس برود و از آنها کمک بخواهد.

قانون‌شکنی

به کودکان خود آموزش بدهید که در مواقع خطر اجازه دارند هر قانونی را زیر پا بگذارند. حتما به آنها بفهمانید که در شرایط بحرانی هر کاری برای نجات خود انجام دهند، با پشتیبانی کامل شما همراه است. مثلا می‌توانند فرار کنند، خیلی بلند فریاد بکشند، دروغ بگویند و …

منبع :salamat.ir

ابراز محبت والدین به یکدیگردر حضور کودک

ابراز محبت والدین به یکدیگردر حضور کودک

بعضی از والدین به دلیل ترس از بدآموزی برای فرزندانشان، از ارتباط های ساده و صمیمانه- حتی ابراز محبت های معمولی در حضور بچه ها هم پرهیز می کنند…

آیا شما هم این طور رفتار می کنید؟

ابراز محبت والدین به یکدیگردر حضور کودک

پس به این نکته توجه کنید که این رفتار قطعا رفتار درستی نیست چرا که برقراری رابطه صمیمانه و محبت آمیز و ابراز محبت های لازم و حتی نوازش و بوسیدن با رعایت نکات اخلاقی، نه تنها بدآموزی ندارد بلکه زمینه های ایجاد روابط سالم بین والدین و فرزندان را به وجود می آورد که خود می تواند مقدماتی برای آموزش روابط صحیح بین والدین و فرزندان آنها و حتی آموزش های جنسی باشد. باید در نظر داشت که فرزندان در تمام رفتارها و اعمال خود نیازمند الگوهای مناسب رفتاری هستند و بهترین الگوها پدر و مادر فرد به شمار می روند بنابراین صمیمیت بین پدر و مادر در درجه اول و صمیمیت بین والدین و فرزندان در جای خود، در تحکیم روابط خانوادگی سالم و در جهت نیل به خانواده متعادل بسیار پراهمیت است.

ابراز محبت والدین نسبت به یکدیگر جو عاطفی خانواده را مثبت و سالم نگه می دارد چنان که تحقیقات مختلف روان شناختی و تربیتی نشان داده اند که در چنین خانواده هایی فرزندان سالم و بانشاط و با اعتماد به نفس بالاتری پرورش می یابند. برعکس در خانواده هایی که والدین از ابراز محبت نسبت به یکدیگر و نسبت به فرزندان خود به دلیل خودسانسوری سر باز می زنند، ناراحتی های عاطفی و اختلالات شخصیتی بیشتر دیده می شود.

بنابراین توصیه می گردد با رعایت حدود و ثغور زندگی خانوادگی، والدین از ابراز محبت به یکدیگر دریغ نورزند و آگاه باشند که این مساله نه تنها بدآموزی ایجاد نمی کند بلکه الگوی مناسبی از رفتارهای عاطفی و جنسی را در اختیار فرزندان قرار می دهد.

آموزش مسائل جنسی به کودکان سنین مختلف

آموزش مسائل جنسی به کودکان سنین مختلف

فرزندان ما در هر سنی تا چه میزان باید با مسائل جنسی آشنا باشند؟در این مقاله به این موضوع می‌پردازیم که درباره‌ی مسائل جنسی، کودکان در هر سنی تا چه میزان باید اطلاعات داشته باشند. به خاطر داشته باشید بهترین آموزگار برای کودکان والدین می‌باشند.

بچّه‌ها باید : تا سن ۵ سالگی

۱- نام صحیح اعضای بدن از جمله اعضای تناسلی را بدانند.

۲- درک کنند که نوزادان از رحم مادر متولد می‌شوند.

۳- مفهوم فضای خصوصی را هنگام تعویض لباس و رفتن به توالت بدانند. به ویژه ضروری است کودکان ۵ ساله تفاوت خصوصی و سری را بفهمند.

۴- بتواند به راحتی با والدین یا فرد بزرگسال قابل اعتماد دیگری، درباره جنسیت صحبت کنند.

۵- نسبت به هویت مذکر یا مونث خود عزت نفس داشته باشند.

بین ۶ تا ۹ سالگی

بچّه‌ها باید:

۱- بتوانند تولید مثل حیوانات و گیاهان را به عنوان بخشی از چرخه حیات درک کنند.

۲- در پاسخ به سوالاتی چون «نوزادان از کجا می‌آیند؟» «چطوری به دنیا می‌آیند» چیزهای شنیده باشند.

۳- از تفاوت بین دو جنس آگاه باشند و بتوانند نام صحیح اندام تناسلی خود و جنس مخالف را نام ببرند.

۴- درک کلی از ایدز و عفونت‌های دیگری که از طریق جنسی منتقل می‌شود داشته باشند.

۵- نسبت به سلامت کلی و نیازهای ایمنی بدن خود مسئولیت روزافزون پیدا کنند و بهداشت شخصی خود را با مسواک زدن، دوش گرفتن، رعایت تغذیه مناسب و غیره حفظ کنند.

۶- مفاهیم دوستی و عدالت را بفهمند و بتوانند احساسات خود را با والدین یا افراد بزرگسال قابل اعتماد دیگر درمیان بگذارند.

بین ۹ تا ۱۳ سالگی

بچّه‌ها باید:

۱- جنسیت را به عنوان بخشی طبیعی از زندگی درک کنند.

۲- با تغییرات طبیعی دختران و پسرها در دوران بلوغ (عادت ماهیانه و احتلام) آشنا شوند.

۳- بتوانند با دیگران دوست شوند و دوستی‌هایشان را حفظ کنند. (معمولاً با هم جنس‌های خودشان)

۴- روند تولید مثل و از جمله مفاهیمی چون: آمیزش جنسی، پدر و مادرشدن، سقط جنین و جلوگیری از بارداری را درک کند.

۵- بدانند سوء استفاده جنسی چیست؟ چگونه می‌توان آن را تشخیص داد و در موقعیت‌های بالقوه خطرناک چگونه باید رفتار کرد.

با توجه به مراحل رشد کودک، به پرسشهای او پاسخ دهید. هر چه سن او کمتر است پاسخ‌ها را عینی‌ تر و با لحن جدی بگویید. جواب آنها را حداکثر در دو تا سه جمله بدهید. بچه‌های ده- دوازده ساله به اطلاعات بیشتری نیاز دارند که می‌توان از طریق کتاب‌ها، جزوه‌ها و کلاس‌های آموزی به آنها دست یافت.

tebyan.net

مهد کودک نهال زندگی سعادت آباد، خیابان یکم(جمشیدی)، خیابان شبنم، کوچه لاله پلاک ۶ ۲۲۰۹۴۶۸۶ - ۲۲۳۸۲۱۰۳ www.MahdeNahaleZendegi.com

راه های جالب برای آموزش مسائل مالی به کودکان

مهد کودک نهال زندگی سعادت آباد، خیابان یکم(جمشیدی)، خیابان شبنم، کوچه لاله پلاک ۶ ۲۲۰۹۴۶۸۶ - ۲۲۳۸۲۱۰۳ www.MahdeNahaleZendegi.com

از قدیم گفته اند که هر چه بچه زودتر یک زبان بیگانه را یاد بگیرد، سریعتر آنرا یاد گرفته و روانتر آنرا صحبت می کند. درمورد آموزش مسائل مالی هم همینطور است. اگر در کودکی به بچه ها یاد بدهیم که چطور به طریقی که هم برایشان مفرح باشد و هم آموزشی باشد، پس انداز کنند، بعد ها بهتر از عهده مدیریت مالی خود برمی آیند.

یک تحقیق جدید نشان می دهد که با حداقل ۱۰ ساعت آموزش اقتصادی به کودکان، معلمین و خانواده ها می توانند به طریقی مثبت بر آینده مالی بچه ها و عادات پس انداز کردن آنها تاثیر بگذارند. یک شروع خوب برای آموزش مسائل مالی به بچه ها این است که به آنها نشان دهیم چطور از پول برای مبادله اجناس و خدمات استفاده می شود. مثلاً به آنها نشان دهیم که چطور با پرداخت پول به صاحب مغازه و دریافت کالا درقبال آن، خرید میکنند.

مثلاً دفعه بعد که به خرید می روید، مقدار پول دقیق برای خرید یک کالا را به فرزندتان داده و بگذارید که او پول را به مغازه دار بدهد و بعد که مغازه را ترک کردید درمورد این خرید با آنها صحبت کنید

۶ راه جالب برای آموزش مسائل مالی به بچه ها

تفریح، تفریح، تفریح – از پس انداز کردن و خرج کرد یک بازی بسازید. اگر فقط خرج کردن پول برایشان حکم تفریح داشته باشد، دیگر به پس انداز کردن رغبتی نشان نخواهند داد.

برنامه ها – وقتی فرزندتان بعنوان هدیه پولی می گیرد، برای آن پول برنامه بریزید. مثلاً اینکه بخشی یا همه آن را داخل قلکش بیندازد یا در حساب پس اندازش بگذارد. مطمئن باشید که آنها هم این را یاد گرفته و به بچه های خود آموزش می دهند.

توافق – اگر برای کمک کردن در کارهای خانه به فرزندتان پول جایزه بدهید مطمئن باشید که هر کاری که بگویید را انجام می دهند. حتی بچه های خیلی کوچک هم می توانند مسئولیت جمع کردن اسباب بازی هایشان را قبول کنند می توانید روزانه مبلغی را برای انجام برخی کارها برایشان در نظر بگیرید و جایزه بدهید تا فرصتی باشد که یاد بگیرند چطور پول دربیاورند.

پول خردها – خاموش کردن چراغهای اضافی، پس انداز کردن پول خردها و صدقه دادن از جمله کارهایی است که عادات و رفتارهای مثبت در بچه ها ایجاد می کند که یک عمر با آنها می ماند. حتماً برایشان دلیل آن کارها را هم توضیح دهید و بگویید که چه فوایدی با انجام آن کارها نصیبشان می شود. صدقه دادن به آنها یاد می دهد که افراد فقیر هم در دنیا هستند و این یعنی باید برای آنچه که دارند شکرگذار خداوند باشند.

عواقب – وقتی فرزندتان چیزی از شما می خواهد به جای اینکه به او “نه” بگویید، از او بپرسید که دوست دارد با پول خودش آن را بخرد یا نه و برایش توضیح دهید که آنکار چه عواقبی در بر دارد. خواهید دید که نسبت به خرج کردن پول خودشان میل کمتری نشان خواهند داد.

تحسین، تحسین، تحسین – درست است که از اشتباهاتمان در می گیریم اما با تحسین کردن هم یک رفتار مثبت را در فرد تقویت می کنیم و او را تشویق می کنیم که آن کار درست را دوباره انجام دهد چون مورد تحسین و تمجید قرار گرفتن حس خوبی به آدم می دهد. وقتی فرزندتان خوب خرج می کند، خوب پس انداز می کند یا صدقه می دهد او را تحسین کنید. دقت کنید که همیشه با روی باز و اخلاق خوش درمورد مسائل مالی به کودکتان آموزش دهید.

برایشان توضیح دهید که چرا می توانند یا نمی توانند برخی چیزها را که دوست دارند بخرند، داشته باشند. شما نمی توانید همیشه به تقاضاهای مالی آنها پاسخ مثبت بدهید. همچنین به چیزهایی که ممکن است از رفتارهای خود شما اقتباس کند هم دقت کنید. خوب است که به او یاد بدهید مسائل مالی خانواده مسئله ای خصوصی است و نباید خارج از خانه درمورد آن صحبت کند.

اگر با صدای آرام و زمزمه مانند درمورد قبض ها و مخارج خانه با فرزندتان صحبت کنید یاد می گیرد که این مسئله ای است که باید مخفی نگه داشته شود. همچنین باید دقت کنید که از کودکی درمورد مسائل مالی استرس و اضطراب نگیرد چون تا آخر عمر این استرس همراهش خواهد بود.

مهد کودک نهال زندگی سعادت آباد، خیابان یکم(جمشیدی)، خیابان شبنم، کوچه لاله پلاک ۶ ۲۲۰۹۴۶۸۶ - ۲۲۳۸۲۱۰۳ www.MahdeNahaleZendegi.com

۱۰ کلید ارتباط قوی با فرزندان

مهد کودک نهال زندگی سعادت آباد، خیابان یکم(جمشیدی)، خیابان شبنم، کوچه لاله پلاک ۶ ۲۲۰۹۴۶۸۶ - ۲۲۳۸۲۱۰۳ www.MahdeNahaleZendegi.com

خیلی از ما لحظاتی با فرزندمان داشته ایم که وقتی به آن ها فکر می کنیم قند توی دلمان آب می شود. ارتباط با فرزند برای والدین یک امر ضروری است. وقتی که رابطه ما قوی باشد، شیرین هم خواهدبود و همانقدر که به او اهمیت می دهیم همانقدر هم دریافت می کنیم. این چیزی است که ایثارهای والدین را ارزشمند می کند. برای اینکه بتوانید ارتباط قوی تری با کودکتان برقرار کنید، این ده قدم را با ما همراه باشید تا بتوانید یک عمر پا به پای فرزندانتان پیش بروید.

ارتباط تنها دلیلی است که تمایل کودک ما را به پیروی از قوانین ما بیشتر می کند. بچه هایی که احساس ارتباطی قوی با پدر و مادر دارند دوست دارند با آن ها همکاری کنند. آن ها همچنان مانند کودکان رفتار می کنند به این معنا که گاهی غرق در احساسات خود هستند. اما وقتی که به ما اعتماد می کنند که درکشان کنیم و طرفشان باشیم.

محققان به ما یادآوری کرده اند که برای نگه داشتن هر رابطه سالمی در برابر یک فعل و انفعال منفی، به پنج فعل و انفعال مثبت نیاز داریم و تا وقتی زمان زیادی را برای راهنمایی یا تصحیح، یادآوری، نقد، سرزنش، غرزدن و فریاد کشیدن صرف می کنیم، بسیار مهم است که به همان اندازه، پنج برابر زمان روی ارتباط مثبت فکر کنیم.

اما روزهایی هست که فقط می توانیم نیازهای اساسی فرزندمان را فراهم کنیم. بعضی روزها غذا دادن به آن ها، حمام کردنشان، تشویق آن ها و بردنشان برای خواب در ساعتی مناسب و دوباره تکرار کردن همه آن ها در روز بعد عینا همان عمل قهرمانانه است. این نوع فرزندپروری یکی از سخت ترین کارهای روی زمین است و تنها راه حفظ پیوند قوی با فرزندمان و ساختن عادات روزانه ارتباط است. در این جا ۱۰ روش ذکر می کنیم که وقت چندانی از شما نمی گیرد اما ارتباط را محکم می کند و همین طور می تواند زندگی شما را تغییر دهد.

 

۱۲ آغوش هدف هر روز

به گفته روانشناسان ما روزانه به چهار آغوش برای بقا نیاز داریم. ما همچنین برای حمایت هشت آغوش و برای رشد ۱۲ آغوش در روز نیاز داریم.

اولین کار صبح و آخرین کار شب؛ در برگرفتن فرزندانتان برای لحظاتی است. وقتی که خداحافظی می کنید او را در آغوش بگیرید و زمانی که دوباره او را می بینید این کار را بکنید، کاری که اغلب در طول روز هم باید آن را انجام دهید. بر سرش دست بکشید و به آرامی روی شانه اش بزنید. به چشمانش نگاه کنید و لبخند بزنید. این کار نوع دیگری از ارتباط است.

اگر فرزند نوجوان شما این کارها را دوست نداشت باید درک کنید که با بچه های بزرگتر در ارتباط آسان گیر باشید. با او بنشینید و یک نوشیدنی خنک بخورید و وقتی صحبت می کنید به آرامی پاهایش را نوازش کنید. (این کار راهی برای شنیدن این است که امروز چه اتفاقی در زندگی اش افتاده. بعد اگر به آن اولویت دهید بارها می توانید خوشحالی را تجربه کنید)

خوشامدگویی به احساس

کودک شما نیاز به ابراز احساسات دارد. چیزی که رفتار او را هدایت می کند. این فرصتی برای فرزند شما است که پریشانی های درونی را التیام دهید و به شما نزدیک تر شود. بنابراین همه شفقت خود را جمع کنید و اجازه ندهید که خشم بر شما سلطه یابد. اشک ها و ترس هایی را که همیشه پشت عصبانیت پنهان هستند بپذیرید.

به خاطر داشته باشید که او آن قدر به شما اعتماد دارد که پیش شما گریه می کند. با روش خودتان آرام اش کنید. احساسات او را درک کنید و بگویید که دردش را می فهمید. بعد از آن، او احساس آرامش و نزدیکی بیشتری با شما خواهدداشت.

حضور داشته باش

بیشتر زوج ها تقریبا نیمی از زندگی را کنار هم حضور دارند. اما کودک شما قبل از ترک خانه فقط حدود ۹۰۰ هفته از کودکی را با شما خواهدبود. قبل از این که بفهمید او خواهدرفت.

این کار را به عنوان یک تمرین انجام بده: وقتی که با کودکتان تعامل دارد، ۱۰۰ درصد در همین جا و همین حالا حضور داشته باش، بگذار هیچ چیز دیگری نباشد. شما نمی توانید همیشه این کار را انجام دهید. اما اگر در روز چند بار این کار را بکنید به حالت حضور بیشتر تغییر وضعیت داده اید. این کار لحظاتی را با فرزندتان خلق می کند که در آینده، هر وقت به یادش می افتید قند توی دلتان آب می شود.

خاموش کردن وسایل مزاحم

کودک همه عمرش به خاطر خواهدآورد که آن قدر برای والدینش مهم بوده که آن ها تلفن را خاموش کرده اند و به حرف او گوش سپرده اند. حتی خاموش کردن موسیقی در ماشین هم می تواند دعوتی برای ارتباط باشد، زیرا کمبود ارتباط چشمی در ماشین باعث کم شدن فشار می شود و بچه ها تمایل بیشتری برای حرف زدن خواهندداشت.

 

بازی

قاه قاه خندیدن و بازی پرسر و صدا می تواند با تحریک اندروفین و اکسی توسین در هر دوی شما حافظ ارتباط تان باشد. تبدیل قاه قاه خندیدن به یک عادت روزانه به کودک شما کمک می کند که به اضطراب ها و ناراحتی ها و از سوی دیگر احساس عدم ارتباط بخندد و واکنش بیشتری نسبت به آن داشته باشد. بازی کردن به بچه ها کمک می کند که بخواهند مشارکت کنند. از جملات زیر کدام یک به نظر شما بهتر جواب می دهد؟ بیا همین الان صبحانه ات را بخور! وقت صبحانه است، ببین آب پرتقال و نیمرو برات درست کردم!

برای هر فرزند وقت اختصاصی بگذار

هر کاری که لازم است انجام بده تا روزانه ۱۵ دقیقه- به صورت جداگانه- با هر فرزندت وقت بگذرانی. در این مقطع، یک در میان حرف بزنید شما بگویید چه می خواهید او انجام دهد و فرزندتان هم بگوید که چه می خواهد.

در این روزها فقط عشق خالص به او بده و بگذار ذهنش به این موضوع معطوف شود. به جای پافشاری بر زمانبندی فعالیت ها، سعی کنید که فعالیت فیزیکی یا بازی انتخاب شده، باعث خنده و شادی او شود.

گوش کنید و همدردی نشان دهید

ارتباط با گوش کردن شروع می شود. وقتی که لازم است زبانت را گاز بگیر، به جایش بگو، وای! واقعا… می فهمم!… چطور بود؟… بیشتر درباره اش بهم بگو…

عادت دیدن چیزها از چشم انداز فرزندتان به او اطمینان می دهد که شما با احترام برخورد کرده اید و دنبال راه حلی هستید که نه سیخ بسوزد و نه کباب. این موضوع به شما کمک می کند که دلایل رفتارش را- که باعث عصبانیت شما شده- بفهمید. و همین موضوع به شما کمک می کند که احساسات خود را وقتی که تحت فشار هستید و خود را در وضعیت «جنگ یا گریز» می یابید تعدیل کنید چرا که به نظر نمی رسد که کودک شما دشمن تان باشد.

قبل از گذار ارتباط بگیر

بچه ها به دشواری از یک دوره گذار به مرحله بعدی می روند. اگر به چشمان آن ها نگاه کنید، اسمشان را صدا بزنید و با او ارتباط بگیرید و بعد بخندید، مطمئن باشید که او برای مدیریت خودش یک منبع درونی از میان تغییر و تحول پیدا خواهدکرد.

۱۰ کلید ارتباط قوی با فرزندان

آغوش گرفتن هنگام خواب

ساعت خواب فرزندتان را کمی جلو بیندازید تا او را در تاریکی به آغوش بکشید. آن لحظات امن معاشرت و ارتباط، هر چیزی را که کودک شما در حال حاضر با آن درگیر است مثل اتفاقی که در مدرسه افتاده، یک برخورد نامناسب که صبح با او کرده اید یا نگرانی برای گردش علمی فردایش از بین خواهدبرد. آیا مجبورید که مشکل او را همان لحظه حل کنید؟ نه. فقط گوش کنید. احساس او را درک کنید. به او اطمینان دهید که نگرانی او را می فهمید و فردا آن را حل خواهید کرد. روز بعد یادتان نرود که پیگیری اش کنید.

شگفت زده می شوید وقتی می بینید که ارتباط شما با فرزندتان چقدر عمیق شده است. این عادت را حتی وقتی که فرزندتان بزرگ تر می شود ترک نکنید. آخر شب ها تنها زمانی است که آن ها درددل می کنند.

سرعتت را کم کن

شما نباید فقط عجله داشته باشید که فرزندتان طبق برنامه رفتار کند. می توانید قبل از خواب دقایقی را با او بگذرانید. هر فعل و انفعالی در طول یک روز فرصتی برای ارتباط است. سرعت را کم کن و لحظاتی را با فرزندت به اشتراک بگذار: اجازه بده قبل از این که توت فرنگی ها را داخل مخلوط کن بریزید آن را بو بکشد. وقتی به او کمک می کنی دستانش را بشوید، دستان خودت را هم با او زیر آب بگذارد و خنکی آب را با او سهیم شو.

موهایش را بو بکش. به خنده هایش گوش بده. به چشمانش نگاه کن و دوست داشتن عمیقت را با او قسمت کن. در شکوه لحظه کنونی با او ارتباط داشته باش. این تنها راهی است که می توانیم ارتباط داشته باشیم (برای بیشتر والدین، تحمل توانایی انجام بازی مشابه یک راز است.)